|
|
|
|
|
|
W większości polskich
gospodarstw krowy utrzymywane są w oborach
uwięziowych, choć coraz częściej są one przerabiane na obory
wolnostanowiskowe. Przykładem dla Polski mogą być kraje starej
piętnastki, w których w ciągu ostatnich 20 lat nie wybudowano żadnej
obory uwięziowej.
Charakterystyka obory
wolnostanowiskowej:
- Obory
wolnostanowiskowe na głębokiej ściółce odpowiadają naturalnym
potrzebom krów, zwłaszcza w warunkach chowu wielkostadnego
wzrasta wydajność, jak też poprawia się zdrowotności zwierząt. Rzadsze
są urazy wymion, strzyków i kończyn ponieważ krowy mają możliwość
swobodnego poruszania się
- Objawy rui u
krów przebywających luzem są łatwe do wykrycia, co
poprawia rozród
- Kolejnym
udogodnieniem po wprowadzeniu systemu obory wolnostanowiskowej
to wygodniejsza obsługa zwierząt, wymagająca mniejszych nakładów pracy
dzięki mechanizacji doju, zadawania pasz i usuwania odchodów
- Obory
wolnostanowiskowe wyposażone w dojarnię eliminują udój dojarką
przewodową i dają możliwość zachowania większej higieny doju, co wpływa
na poprawę jakości mleka
- W hali
udojowej pracuje się wygodniej podczas doju krów co jest zaletą
tego systemu
- Krowy w
oborach wolnostanowiskowych leżą dłużej o ponad półtorej
godziny, niż zwierzęta utrzymywane w oborach uwięziowych. Dłuższy czas
leżenia krów w oborze wolnostanowiskowej może wynikać z większej
swobody, jaką daje im ten system utrzymania
- W oborze
uwięziowej
najwięcej krów pobiera paszę w pierwszej godzinie po jej zadaniu,
natomiast w oborze wolnostanowiskowej, gdzie pasza jest dostępna przez
całą dobę, krowy pobierają ją przez 1,5 godziny po doju
- Obory
wolnostanowiskowe zapewniają lepszy kontakt pomiędzy zwierzętami
- Zwierzę w
oborze wolnostanowiskowej ma łatwy dostęp do paszy, wody oraz
możliwość wyboru miejsca spoczynku
- Obory
wolnostanowiskowe dają
możliwość bezpiecznej, wygodnej i jak najmniej pracochłonnej obsługi
krów
- W systemie
wolnostanowiskowym ze stałym dostępem do wybiegów zaleca się
całoroczne żywienie sianokiszonkami i kiszonką z kukurydzy co pozwala
uniknąć problemów żywieniowych związanych ze zmianą pasz. Utrzymywanie
krów i jałówek w oborach uwięziowych przez cały rok i zaniechanie
wypasu pastwiskowego prowadzi do problemów zdrowotnych, które
ograniczają produkcyjność i skracają okres użytkowania krów
- Większa
liczba krów obsługiwanych
przez jednego pracownika
- Większa
możliwość mechanizacji, co zmniejsza koszty robocizny
- Lżejsza
praca ludzka, szczególnie podczas doju
- Możliwość
automatycznego
karmienia paszami treściwymi
- Bardziej
higieniczne warunki rozrodu w
wydzielonej porodówce
- Obory na
głębokiej ściółce zapewniają krowom dobry komfort. Nie
wymagają budowy płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę, przez co
obniżają koszt inwestycji
Zalety utrzymywania
krów na głębokiej
ściółce, to:
- ciepły i wygodny
obszar wypoczynkowy
- niska
częstotliwość poślizgów i
urazów nóg
- naturalny sposób
kładzenia się i wstawania krów
- dłuższe
przebywanie krów w pozycji leżącej
Natomiast wady
głębokiej ściółki
to:
- duże zużycie słomy
- duże nakłady
pracy przy ścieleniu
- usuwaniu nawozu
i czyszczeniu zwierząt
- zabrudzenia krów
- konieczność
korekcji racic
Pomimo wielu zalet
obory wolnostanowiskowe nie są pozbawione wad:
- Utrudniony
kontakt bezpośredni ze zwierzętami, przede wszystkim w
trakcie zabiegów pielęgnacyjnych i weterynaryjnych
- Utrudniona
możliwość indywindualnego traktowania krów w czasie doju
- Konieczność
budowy dojami i korytarzy przepędowych
- Konieczność
dekornizacji (usuwania rogów) zwierząt
- Walki o
ustalenie hierarchii w stadzie
- Konieczność
instalowania stacji paszowych lub tworzenie grup
żywieniowych
W oborach
wolnostanowiskowych legowiska muszą umożliwić kładzenie się i
wstawanie we właściwy sposób dla krów. Liczba stanowisk musi odpowiadać
liczbie zwierząt, jeżeli nie jest spełniony ten warunek, słabsze
osobniki są wypierane przez silniejsze i niedopuszczane do stanowisk
legowiskowych.
Do dyskusji na temat obór wolnostanowiskowych zapraszamy na nasze forum:
opracował: mgr inż. Tomasz Pieniak
|
|